Arzunun Döngüsel Yinelenmesi

Belirli standart yoksunlaşmasından sonra, yapıdaki değişimler; can eğri bütünlüğü düzleminde bozulmalara sebep olduktan sonra, zamanı bir düzlüğe oturmanın zamanı geldiğini öğütler. İhtiyaçlar hiyerarşisini bu denli bozguna uğratan günümüz aydınlanması göre; yeterli dürtülenmiş kişi, aynılık düzeyinden yine aynı olgu bütünlüğü dahilinde ihtiyatsızlık ile kurtulacaktır. Bir gülümseyişin, yerini her ne olacaksa olsunla değiştirdiğinden beri, pragmatist bir sürüngü esaretinde kalan insan, yeterli temel ilkesini zedeleyecek eğilimlerin kurbanı olmadı mı ki zaten? Kendiliğinden uyanılan gece yarısı sigaralarındaki tat, yalnızlığa bir nebze daha yaklaştırdığı kadar arka planda işleyişe devam ettiğine ikna olunan arzu-meta ilişkisi son sürat rüyalara sirayet etmeye devam etmekteydi. Belirlenen ve atfedilen ki defalarca belgileşen sır tutma özelliğiyle tanınan kişilere ferman kılınan vatan haini yaftası bir adım daha yoksun bırakmadı mı sözlerin aynaya izdüşümünü? Tüm duygu yoğunluklarından sonra, sonraki gün oturumundan çalıntı sayılabilecek ve genellikle açık-seçik söylemlerin uğrayacağı köşe yazımından sonra, bir şeye tanıklık eden olmayı kabul edecekti. Belirsiz bırakılan tüm kapı önü kaplarına bir kaçış eklenecekse manevratik bir kıvraklıkla defalarca söylenmiş söylenceler kısık bir heybe yoldaşlığına el vermeliydi. Bütününden kopuk kalan çıkarımlar, karanlık bir diyalogta yol benzeşimi yaptığından bu yana karamsar gözyaşları unutulmuş bir zamir olarak baş köşeye oturdu.  Taraf tutmanın sırası gelmiş olmalı, yani hiç olmazsa ajans haberlerinde durmadan bu servis ediliyordu (bir dünya savaşının daha kapıda olduğu unutulmamalıydı). Zira tüm varoş meşruluğu kendini yaşamdan soyut etmeyecekti, yani hiç olmazsa etmeyeceği en keskin varsayımlardan biriydi. Zaten keskin bir varsayım ne olacaksa kuyuda bırakılmış arzular da o olacaktı. Buraya kadar gelinen yazman görevinden sonra şu soru işlek bir probleme de sebep olmalıydı; “Eski ve mazi arasında ince ayrımın farkı tüm bu söylenenlerin arkasındaki fon olabilir miydi?” Söz dağarcığı yetersizliği kelimesiz bir yağanak boşluğunda, pek çok iktidar yalnızlığı sıfatını itibarsızlaştıracak birkaç söz söyleme cüretinde bulunmalıydı artık. Kim yapmalıydı? Kimden olmalıydı? Ve bu olmaklık kapısında doluşan sürü nereden değiyordu arzulara? Keskin bir gün ışığı kudretinde, geri dönüşlerin oldukça zorlaştırıldığı sınır önlerinden yeni bir şey doğacaksa, bu gece arzularından kaçmamalıydı. Ve ay ortası görüşlerine getirilen temiz kalkanlar, külle dolmadan, bırakma vaadi verilen tüm bağımlılıklar bir nefeste söndürülmeden şunu demeyi düşünmeliydi; “Yeniden alevlenmiş beden geleceğin hasedi geçmişin hasadıdır” Ve pek çok sonra; “Kimlik; bugünün tamamı yarının beklentisidir.”