Bugün yüzleşmek ve kendimizden başlamak üzere muhasebe yapma günüdür.

Başımızı iki elimin altından alıp düşünme ve yüzleşme vaktidir. CAMİ HAYATIN NERESİNDE? İSTATİSTİKLER NE SÖYLÜYOR? BU MODELİ GELİN KADIKÖY YA DA ÇANKAYA YA DA KONAK YA DA FATİH YA DA BAĞCILARDA BAŞLANSA UYGULAMAYA SONUÇLAR GÖRÜLSE NASIL OLUR?? Bu modeli uygulayacak din görevlisi ve cami dernekleri üyeleri ne oynayacak? TÜSEV'in araştırmasında, haftada en az bir kez ibadet ettiğini söyleyenlerin oranı 2015'te yaklaşık %67 iken 2024'te %50 olarak ölçüldü. Bu, 17 puanlık düşüş demek. Ancak bu veri camiye gelenlerin sayısı değil, kişilerin beyan ettiği ibadetler gösteriliyor. ASAL Araştırma'nın 26 ilde 2 bin kişiyle yaptığı ankette, “Bütün vakitlerini takip ediyorum” diyenlerin oranı Nisan 2022'de %23, Ağustos 2024'te %18,8 oldu. “Namaz kılmam” diyenlerin oranı ise aynı dönemde %41,8'den %44,5'e yükseldi. Bu sonuçlarda doğrudan cami cemaati sayıları değil; Namaz alışkanlığına ilişkin bir gösterge. CAMİLERDE CEMAAT NEDEN AZALIYOR? Bugün, tekrar tekrar düşünmemiz ve cevap aramamız gereken başlıklardan biri, Diyanet camiasının bir bölümünün de dile getirdiği “Camilerde cemaat neden azalıyor?” sorusudur. Bu sorunun cevabını hep birlikte sağlamak zorundayız. Türkiye bütçesinden önemli bir ödeme alan Diyanet, bu soruların sorularına inerek, sebep-sonuç ilişkisi içinde ele almalı ve ciddi bir yüzleşme gerçekleştirmelidir. Çünkü din ve dindarlık alanında yaşanan gelişmeler nedeniyle özellikle bir kuşakta ve seküler kesimlerde ciddi bir güven bulımı vardır. Bu konunun aşılması hepimizin ortak sorumluluğudur. Artık camiyi hayatın sonunu koyacak yeni bir boyuta geçmek zorundayız. Özellikle kilit ilçelerde uygulanma kapasitesi yüksek, ardından her il ve ilçenin demografik yapısına göre uyarlanabilecek bir model aralığını paylaşıyoruz. Gelin, bu modeli birlikte konuşalım. Vakit kazanma zamanı değil; hakikati konuşma vaktidir. Elbette konuşarak da konuşabilirsiniz. Bu da başka bir konuşma biçimidir. Ama bugün konuşarak, gerektiğinde dertleşelim.