Matbu Başlangıç Beyannamesi

Loş ışıkta oturma kararının hemen akabinde verilen belirlenme kararının birkaç satır dolduracak kadar uzun olduğuna karar verme zamanı tam da bu gece olmalıydı. Tüm maddelerin içine içkin beklenti süresini kısaltmak adına, belirlenen günlerin öncesindeki söz’süz çağrılara kulak vermekte fayda var. Sönük bir mum loşluğa çare bulabilecekken, eldeki boğuk kararsızlığın altında mutlaka pek yeni anlamlar taşıyacaktı. Umut etmek yetmez deyip iyi gelebilen tüm cam sızıntılarını ertelemek için de tüm perdeleri çekmeyi unutmadan, kadeh bir kez daha doluyor. Gözümüzün önünden ayırmadığımız nefret sarkaçlarından, hep iyi haberler alınmazdı değil mi? Zaman zaman, zamanın kasveti üzerimizde olabilirdi. İkili söylemlere şiir bir çığlık olarak şu şekilde olabilirdi; “Bir dünyadan ses et bana İçin için uğradığımız limanımız olan Hem sonra, nedendir sonra Ne olmuşsa sonra Arşınlayalım zamanı Tüm zamanların korkularından söz et bana De ki “zamanımız varken kimsesizliğe biat edelim” Ve tek sesli yalnızlıklarımıza bir şarkı söyleyelim” Daha iyi anlaşılmayacağına pek emin olunduktan sonra, saatin önemsizliğini kavramadan bir görüş değişikliği ile seslenmekten ziyade sessiz kalma cesareti umutsuz bir vaka gibi görünecekse de keşfedilen tüm “ben”lerin yanında sofistik bir tavır sergilenmeliydi. Hoş bu denli büyük sergi deliliğine yetişebilme cüretini hangi entelektüel ukalalıklara sığdırabilirdik ki? Akademik belirsizliğe kılıf uydurma cesareti bu gece kendini alkolik bir metaforla gösterecek oluyor. Tüm yanlara döndükten sonra, yansız bir şiir, tüm betimi sağlamayı göze almalı; “Direniş sıfatlarından irin kokar Bay ve bayan herkes elini eteğini geçer güneşten Geçkin bir ad boşluğunda Zamirler önlük giyer” Herkes söylenecekse, hür bir çığırtkanlık sevdasından geri durmadan şair olunurdu elbet ve yeni bir sıfat ile bezenecekse tüm yazmalara cesaret gerek. Gerekecek tüm araç gereçler el altında bulundurulduktan sonra, tüm sözler duyulmaya ve tüm sevişler gerçekliğe ihtiyaç duya. Bahtsız erguvan rengi bir hülyayı dolduracağı kadar çı/akıla-bilinecek tüm yokuşlara bir iniş kadar bir sebep buluna. Ve şairce susamadan şu söylene; “Mülteci gülümseyişler öncelerde heba edilmiş olunsa da, olabilecek tüm şeyler sığınak limana mana ola.”