CENNETMEKÂN ZEMAHŞERÎ HAZRETLERİ’NİN EHL-İ BEYT MUHABBETİ!!!

Bismillâhirrahmânirrahîm* Elhamdülillâhi Rabbil âlemîn. Ve salâtü ve selâmü alâ Seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihi ve sahbihi ecmaîn. İslâm ilim tarihinde derin izler bırakan büyük müfessirlerden Cennetmekân Zemahşerî Hazretleri, tefsirinde Ehl-i Beyt sevgisinin bir mümin için ne denli kıymetli olduğunu veciz ifadelerle beyan eder. Resûlullah Efendimiz’in (sallahu aleyhi ve sellem) “Kişi sevdiğiyle beraberdir” müjdesini esas alarak şöyle buyur: “Kıyamet gününde herkes sevdiğiyle birlikte haşrolacaktır. Öyleyse Ehl-i Beyt’i sevip onların hidayetine tâbi olan kimseler, nasıl olur da onlarla birlikte haşrolmasın?” Bu söz, Ehl-i Beyt muhabbetinin sadece kalpteki bir sevgi olmadığını; onların imanına, ahlâkına, takvâsına ve sırat-ı müstakim üzere olan hayatlarına tâbi olmanın da bir gereği olduğunu bizlere hatırlatmaktadır. Cennetmekân Zemahşerî Hazretleri bu hakikati şu mânidar şiiriyle dile getirmiştir: ŞÜPHELER VE İHTİLAFLAR ÇOĞALMIŞ,HERKES KENDİ YOLUNUN DOĞRU OLDUĞUNU İDDİA EDİYOR.BEN İSE “LÂ İLÂHE İLLALLAH” KELİME-İ TEVHİDİNE,AHMED-İ MUHTÂR’A (SALLALLAHU ALEYHİ VE SELLEM)VE ÂL-İ ABÂ’YA OLAN SEVGİME SIMSIKI SARILDIM. Ardından gönülleri titreten şu ifadeyi zikreder: “Ey Müslümanlar! Ashâb-ı Kehf’in köpeği, Allah’ın salih kullarını sevmesi sebebiyle Kur’ân-ı Kerîm’de zikredilme şerefine nail olmuştur. Ben ise Resûlullah Efendimiz’in (sallahu aleyhi ve sellem) mübarek Ehl-i Beyt’ini ve pâk neslini sevmekle nasıl bedbahtlardan olabilirim?” Bu beyanlar, Ehl-i Beyt sevgisinin İslâm ümmetinin ortak bir değeri olduğunu açıkça göstermektedir. Lakin şunu da hatırdan çıkarmamalıyız ki; hakiki muhabbet, sadece dil ile ikrardan ibaret değildir. Gerçek sevgi; onların gösterdiği istikamet üzere yaşamaya gayret etmek, haklarını gözetmek, hürmet ve edepte kusur etmemek ve Nebevî emanete sahip çıkmaktır. Cenâb-ı Hak Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyur: “DE Kİ: BEN BUNA KARŞILIK SİZDEN, YAKINLARIMA SEVGİDEN BAŞKA BİR ÜCRET İSTEMİYORUM.” (EŞ-ŞÛRÂ, 42/23) Bu ilâhî beyan, Resûlullah Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) Ehl-i Beyt’ine duyulacak sevginin dinî bir mesuliyet ve kıymet taşıdığını ortaya koymaktadır. Niyazımızdır ki; Rabbimiz bizleri Resûlullah Efendimiz’e (sallahu aleyhi ve sellem), onun pâk Ehl-i Beyt’ine samimiyetle muhabbet besleyen, ahlâklarını örnek alan ve kıyamet gününde sevgileri hürmetine onlarla birlikte haşrolmayı ümit eden bahtiyar kullarından eylesin. Âmîn, yâ Muîn.