Kiraz Dalda, Üretici Çıkmazda

Isparta’nın bereketli topraklarında yetişen kiraz, yıllardır bölge ekonomisinin en önemli gelir kaynaklarından biri olmuştur. Özellikle Senirkent, Uluborlu, Eğirdir ve Gelendost hattında binlerce aile geçimini kirazdan sağlamaktadır. Ancak bugün gelinen noktada üreticinin yüzü gülmüyor. Hasat sezonunun başlamasıyla birlikte açıklanan günlük işçi yevmiyeleri 1.250 TL seviyesinde belirlenirken, kiraz fiyatlarının hızla gerilemesi üreticiyi ciddi bir endişeye sürüklemiştir. Sezon başında umut veren fiyatlarla başlayan süreç, bugün kilogramı 75 TL seviyelerine kadar düşen, önümüzdeki günlerde ise 50 TL’ye kadar gerilemesi beklenen bir piyasa tablosuna dönüşmüştür. Bu durumun en somut yansımalarından biri Senirkent ilçemize bağlı Akkeçili Köyü’nde yaşanmaktadır. Bölgede bazı üreticiler, mevcut fiyatları protesto etmek amacıyla kiraz toplamama kararı aldıklarını ifade etmektedir. Çünkü birçok üretici için artık şu soru cevap beklemektedir: “Toplarsak mı zarar edeceğiz, toplamazsak mı?” Tarımın dışarıdan görünen kısmı çoğu zaman yanıltıcıdır. Bir ağacın üzerindeki meyveye bakıldığında yüksek gelir elde edildiği düşünülür. Oysa işin gerçeği çok farklıdır. Bir kiraz üreticisi yıl boyunca gübre, ilaç, sulama, budama, bakım, nakliye ve işçilik giderleriyle mücadele etmektedir. Hasat dönemine gelindiğinde ise tüm umutlarını ürününü değerinde satabilmeye bağlamaktadır. Bugün üreticinin karşı karşıya kaldığı sorun yalnızca fiyat düşüşü değildir. Asıl sorun, üretim maliyetleri ile satış fiyatları arasındaki makasın her geçen yıl biraz daha açılmasıdır. Çiftçi emeğinin karşılığını alamadığında yalnızca bir sezon kaybetmez; geleceğe dair umudunu da kaybeder. Akkeçili’de yükselen ses, aslında sadece bir köyün sesi değildir. Bu ses, Isparta’nın dört bir yanındaki üreticilerin ortak feryadıdır. Bahçelerdeki kiraz ağaçları meyve vermeye devam ederken, üreticinin alın teri hak ettiği değeri bulamamaktadır. Bugün kiraz konuşuyoruz. Ancak mesele sadece kiraz değildir. Mesele, tarımsal üretimin sürdürülebilirliği, kırsalda yaşamın devamı ve çiftçinin geleceğe güvenle bakabilmesidir. Isparta kirazı, yıllardır Türkiye’nin dünyaya açılan önemli tarımsal markalarından biri olmuştur. Bu markanın ayakta kalabilmesi için üreticinin ayakta kalması gerekmektedir. Çünkü toprağa emek veren insan kazanamazsa, yarın o toprağı işleyecek kimseyi bulamayız. Kiraz dalda duruyor. Asıl soru şu: Üretici daha ne kadar dayanabilecek?